نامه های مامان

انتظار

باید بنویسم..تا جایی که توان دارم..تا جایی که حرف دارم ...برایم مهم نیست کسی مرا بخواند یانه؟شاید دوستان زیادی دراین مدتی که وبلاگ داشته ام که دیگربه من سرنزنند...که البته شاید حق دارند..مشغله زندگی وگرفتاری ها یی که شاید من هم دارم و برایم سهل است سد بزرگی برایشان شده ..ولی خب !!!..باید بنویسم...خوب است اینجا آدم های زیادی رو میبینی ..یادم است چقد برای باران نوشتم..وحتی برایش وب ساختم ..بارانی که نوزادش را ازدست داده بود ودلتنگ...وحال دوباره مادراست ومن هیچ خبری ازاوندارم...یادم است چه شب هایی برای شنل قرمزی که عشقش تنهایش گذاشته بود نوشتم..واو با شنیدن یک کلمه ..بدون درک کردن من ..رفت..شاید زود رنج بود؟...وشاید حق داشت؟..نمیدانم..؟این...
25 مهر 1392

برای دخترم

    برای دخترم که نیست ولی جور ناجوری درعمق روحم مثل یک پرنده کوچک سفید آشیانه کرده! آه مادر...نمیدانی گاهی چقد دوست دارم  نازت بدهم.....قربان صدقه ات بروم.... دلم برایت تنگ است...دلتنگی به گلویم چنگ میزند وقتی میبینم میخواهمت ونیستی...عزیزمادر...نفس مادر...گلپرمادر...قناری کوچولوی مامان..خیلی ..خیلی ازاین جمله هابلدم مامان..باید باشی ..یعنی باید تو لحظه باشه تا قشنگترهاش ازذهنم تراوش کنه توت فرنگی شیرینم...!!!!(مامی عاشق توت فرنگیه) عشقم! میبوسمت مامان..وبه امیدروزیم تا درکنارم باشی ..برایم حرف بزنی و من درحالی که دست درموهای قشنگت میبرم حرف های قشنگت رو گوش بدم ...باهم بخندیم ..شوخی کنیم..وکلی اداهای مادر ودختری باهم دربیاریم.. ...
23 مهر 1392

[عنوان ندارد]

- ممنون به خاطر کامنت های پرازمحبتتون..ولی واقعا حوصله ندارم..دیشب شام نخوردم..باهمسری هم حرف نزدم -امروزکارنامه  آزمون زبان  MHLE روی سایت آمد...قبول شدم ..وتادوسال اعتباردارد..شکرت خدایا که کلی ازغم هام با اومدن نتیجه کم شد...
23 مهر 1392

[عنوان ندارد]

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است جزایی بالاتر از این نیست ؛ که به کسی دل ببندی ، که قسمت تو نیست ... !!! ...
22 مهر 1392

[عنوان ندارد]

  همسر رفته بیرون قدم بزنه...منم تنها دارم گریه میکنم..کاش زودترمیرفت تا من زودتربغضم رامیشکستم...نمیخوام بفهمه من نارحتم..یا بچه برام خیلی مهم ترازخودمونه  خودم را ازت دورو دورترحس میکنم عزیزمادر...کجا دنبالت بگردم عزیزم...کجا ؟ + سرموگرم کرده بودم به کیک درست کردن....مجبوربودم باید خودم راسرگرم میکردم گریل رو روشن کردم روش طلایی شود ..یادم رفت کربن شد ازقالبم هم درست درنیومد...باراول بود دیگه ..وارفت... + ازفردا میرم باشگاه این اضافه وزن ۶ کیلو روبرگردونم به ۵۴.این داروهای هورمونی بدجور داره از هیکل میندازتم....کاش ما خانومام امکان دویدن داشتیم تو خیابون وفضای باز مثل پارک..عه...فردا هم که دعای عرفه ست باید برم دعا.باشگاه نمیشه رف...
22 مهر 1392

[عنوان ندارد]

جواب منفیه ..شاخ ودم که نداره...منفیه ..منفی (-) +پی نوشت: با پایان این فازدرمان صمیمانه ازهمراهی همه شما دوستان عزیزترازجان تشکرمیکنم.. ...
22 مهر 1392

فردا غروب

یه حس دلهره عجیبی دارم...الان غروب است ومن نگران فردا... همین  موقع.. همین ساعت هستم که جواب آزمایش راگرفته ام و نمی دانم چرا حس میکنم آن چیزی نیست که دلم میخواهد..دلم قرار ندارد...انگار دردلم پروانه هایی مشغول پروازند و یک لحظه آرام ندارند....خدایا خودت توان مقابله با آن چه درپیش رویم است به من عنایت کن...میدانم تو تنهاکسی هستی که صلاح مرا میداند..خداوند مهربانترازمادر!بهم کمک کن خدایا   ...
21 مهر 1392

خدایادوستت دارم

خدای مهربان سلام ....خدای پروانه ها..خدای هوای ملس پاییز..خدای شگفت انگیز..خداوندی که همه چیزبه برکت دستان مهربانتو موجودشده.. سلامت میکنم...وبازتقدسیت میکنم تویی که فراترازافکار منی... سلام سلام دوست های عزیزم! دیروزصبح همسری ساعت ۴ونیم منو رسوندن ترمینال ومن وخداجونیم باهم راهی تهران شدیم تا آزمون بدیم ..تو اتوبوس خیلی سرد بو د..دوتا بازوهامو گرفته بودم تا کمترسردم بشه.. توراه هم لغت هارو تو برنامه آندروییدی که همسری برام ریخته دوره میکردم...وقتی رسیدم ساعت تقریبا یک ربع به هشت بود ..امتحان راس ۹ بود ومن حداقل یک ربع قبلش باید اونجامیبودم وقتی پیاده شدم خواستم برم آزادی و ازاونجا برم برج میلاد..ولی دربست کردم مستقیم تا دانشکده پزش...
19 مهر 1392

[عنوان ندارد]

خدای عزیزم! باز به سوی آسمانت خیره میشوممممممممم وآرزوهایم را آرام درگوشت زمزمه میکنم ..آنگاه ..خودم  را به تو میسپارم... خدایا ...من  به دستان سخاوتمند تو ایمان دارم ....  +مچ پام دردمیکنه ..امروز همسری نبود که منو ببره محل کارم..خودم چون دیرم شده بود بدو بدو داشتم ازجدول پایین میاومدم که پام پیچ خورد.. طوری که خم شدم وپامو گرفتم...نورازچشمامم رفت...ولی چون دیدم آقایون وایستادن سریع خودمو جمع وجورکردم وبه رفتن ادامه دارم..الانم داره تازه دردش هویدا میشه..هه..مثلا دکترگفته بود بارسومه آی یو آی میکنی زیاد راه نرو و به خودت فشارنیار..یاد صدقه ای افتادم که ازصبح درذهنم کنارگذاشته بودم....خداروشکر..وگرنه فک کنم این پا الان پانبود.. ...
16 مهر 1392