هنوز کلمه هایم شوق پریدن دارند....
هنوز هم میتوان نوشت ...هنوز هم میتوانم برایت بنویسم خدای من ...هنوز میتوانم سجده هایم رادردکمه های کیبورد خلاصه کنم...شاید دلم شکسته .شاید خسته شدم..ولی دلم برای دوستانم میسوزد!! هنوز دوستانی دارم که نمیتوانم تنهایشان بگذارم....هنوزهم دل های مهربان کم نیست....شاید زیادحساسم...شاید گاهی مثل مرغ سرکنده به دنبال فرزندم بگردم ...شاید گاهی ازخودم متنفرشوم...شاید گاهی هیچ چیزتسکینم ندهد ...ولی مینویسم.....این حرف های نگفته ام باید بیچاره ها..جایی خودشان راتخلیه کنند...یاد التماس هایم می افتم!!! +ازامروزنظرات رامیخوانم ولی تایید نمیکنم....دوستتون دارم!
نویسنده :
مامانی
21:10

