نامه های مامان

کی گفته از عشق تو دست میکشم..دارم با خیالت نفس میکشم!

یکی از درگیری های ذهنی من همیشه درست کردن شام بوده...باید سعی کنم شام سبک باشه چون پدرت کمی فشارش بالاست تو هفته فقط دوشب میتونم برای پخت غذا ازتخم مرغ استفاده کنم ..واسه این انواع کوکو وشامی و املت و الویه رو نمیتونم درست کنم .میخوام پیتزای مرغ درست کنم...می رم ازتو فریزر به تکه مرغ یخ زده برمیدارم ومیذارم بپزه .. ..میام میشینم روی مبل..دلم تنگ میشه ..به تو فکر میکنم ..به خودم میخندم!مجبورم دلتنگیم رو تخلیه کنم...واسه همین تورو تو خیالم تصورمیکنم ..محکم بغلت میکنم و کلی نازتو میکشم و میگم :قناری مامان!...وماحصلش قطره اشکیه که آروم ازمنحنی چشمام میچکه !به خودم میام ..این اشک نباید بیفته .چون اشک نارضایتی ازاوضاع رو نشون میده و من ازاوضاعم نا...
18 دی 1392

نیایش عزیزم هم مادرشد!!!

خدایا باورم نمیشود ...چه زیبا معجزه میکنی ...!! دوست عزیزم نیایش  هم بعد ازسالها مادر شد...حتما اجابت دعا زیر گنبد امام حسینه ..برکت نماز زیرناودان طلا ی امیرالمومنین ....خیلی خوشحالم!!   http://yekiyedune.blogfa.com/ بهت تبریک میگم عزیزم..بخدا اشک ازچشمام جاری شده ....!الهی صد هزارمرتبه شکر!!!! ...
17 دی 1392

صبر... صبر... و باز هم صبــــــــــــــــر

ﺭﻭﺯﯼ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ؟؟ ﺩﯾﮕﺮﺍﻣﯿﺪﯼ ﻧﺪﺍﺭﻡ چقدرباید صبرکنم ؟؟؟ !تاکی خدا ؟؟تا کی؟؟؟ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﺟﻮﺍﺑﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ … ﻭ  ﮔﻔﺖ : ﺁﯾﺎ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﻭﺳﺮﺧﺲ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻩﺍﯼ؟؟؟ ﮔﻔﺘﻢ : ﺑﻠﻪ ﺩﯾﺪﻩ ﺍﻡ … ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺖ : ﻣﻮﻗﻌﯿﮑﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﻭ ﺳﺮﺧﺲ ﺭﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪﻡ ، ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻧﻤﻮﺩﻡ ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺳﺮﺧﺲ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﻙ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻣﯿﻦ ﺭﺍﮔﺮﻓﺖ.. ﺍﻣﺎ ﺑﺎﻣﺒﻮ ﺭﺷﺪ ﻧﮑﺮﺩ… ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻗﻄﻊ ﺍﻣﯿﺪ ﻧﮑﺮﺩﻡ!! ﺩﺭ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﺳﺮﺧﺴﻬﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺭﺷﺪ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺑﺎﻣﺒﻮﺧﺒﺮﯼ ﻧﺒﻮﺩ ... ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺳﻮﻡ ﻭ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﯿﺰ ﺑﺎﻣﺒﻮﻫﺎ ﺭﺷﺪ ﻧ...
16 دی 1392

[عنوان ندارد]

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است خدایا دوست دارم درآغوشش بگیرم..ببوسمش ..به من مامانی بگوید !! وقتی ازسرکارمیآیم میبینم نیست اذیت میشوم ..چرا انقدرسخت است دلتنگ کسی باشی که اصلا ندیده ای..؟؟؟به نظرم مسخره می آید !!! میخوام گریه کنم .. آغوش میخواهم خدایا ..آغوشت را برایم بازکن ..
16 دی 1392

زیربرف!!

همیشه گاهی حجم تنهایی هایم میخواهدخودش را بیشترنشانم بدهد ...وامروز صبح زود ازآنروزهابود..صبح زود درآن هوای مه آلودسرد مامان را بردم و سواراتوبوسش کردم که  سفرسه چهارروزه به قم داشته باشد..بازتنهایی تا وقتی همسرشب بیاید تا دوسه ساعتی درانتهای شب باهم باشیم وبعدش لالاتا صبح دیگر!!!امروزنسبت به دیروز حالم بهتراست..شاید اثرآن سرمای خانمان برانداز صبح زودبوده!!مخم را جابه کرده!!!!یا شاید این باشد که وقتی کاملا  از خودت یا  مطمئنی که بالاخره قطار زندگی ات را روی ریل انداخته ای، یک اتفاق چند دقیقه ای باعث بشود احساس کنی قطارت نه تنها از ریل خارج شده، بلکه دارد غرق هم می شود، بعد از یکی دو روز دوباره برش گردانی روی ریل...ونمیتوانی آن قطار بلند وسنگ...
15 دی 1392