زیربرف!!

همیشه گاهی حجم تنهایی هایم میخواهدخودش را بیشترنشانم بدهد ...وامروز صبح زود ازآنروزهابود..صبح زود درآن هوای مه آلودسرد مامان را بردم و سواراتوبوسش کردم که  سفرسه چهارروزه به قم داشته باشد..بازتنهایی تا وقتی همسرشب بیاید تا دوسه ساعتی درانتهای شب باهم باشیم وبعدش لالاتا صبح دیگر!!!امروزنسبت به دیروز حالم بهتراست..شاید اثرآن سرمای خانمان برانداز صبح زودبوده!!مخم را جابه کرده!!!!یا شاید این باشد که وقتی کاملا  از خودت یا  مطمئنی که بالاخره قطار زندگی ات را روی ریل انداخته ای، یک اتفاق چند دقیقه ای باعث بشود احساس کنی قطارت نه تنها از ریل خارج شده، بلکه دارد غرق هم می شود، بعد از یکی دو روز دوباره برش گردانی روی ریل...ونمیتوانی آن قطار بلند وسنگین را تکان بدهی و به ریل برگردانی ...مگراینکه مثل کایکو در کارتون سفرهای میتی کمون دستمال قدرتت رو از جناب میتی کمون بگیری و ببندی ..منتها شخصیت ها این جا من : کایکو ومیتی کمون :خدا..!!! واقعا که وقتی درزندگی من هستی به هیچ کسو هیچ چیزنیازی ندارم...همه تو این دنیا به هردری میزنن تا تو را پیدا کنن خداجون ...ولی نمیدونن خدا توی  راحتی ها پیدا نمیشه !!به حقیقت ازراه هوس به خداوند نخواهیم رسید.تا وقتی روی خواسته های خودت پا نگذاری خداوند رانخواهی یافت...تا زندگی گل وبلبل باشد هیچ وقت نمیتوان به حقیقت به خدارسید!!!!که شهید خنجر نازتو....شده عالمی وتپیده من!!!!!!!من وبی دل و غم وغفلتی که زچشم پرزفسون تو...همه جا زجلوه من پراست و به هیچ جا نرسیده من!!!!