نامه های مامان

بسم رب الرحیم

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است عمل نکردم ..یعنی روزشنبه رفتم دکترکه بهش بگم تا متقاعدم کنه .ولی نیومد.منم گفتم نمی خوام لاپاراشم...سهراب ومامان خیلی نگران بودن..محدثه میگفت ..مامان گفته میترسم همراهم بیا..فشارم بالا میره ازاسترس عمل زینب..خلاصه کلی محدثه باهام حرف زدکه ضررداره.به نوشینم زنگ زدم گفت اگه قراره آی وی اف شی لاپارانیازنیست..سهرابم میگفت عوارض داره ..خلاصه منصرفم کردن..منی که خوشحال بودم ازاینکه میرم ومطمئن میشم ازسلامت رحم و لوله هام ..جازدم ونرفتم ..نه که جازدم.. واسه خاطردیگران...که ناراحت نشنو استرس نکشن..یکشنبه رفتم پیش دکترکه اگه لاپارانکنم چه کنم ..گفت ..چرا نیومدی عمل..لااقل میگفتی یکی دیگه رو میذاشتم ...
25 آذر 1392

خدایا راضی به رضای توام!

خدایا راضی به رضای توام!حتی وقتی همه درها به روم بسته شده ...حتی وقتی تو این دنیای بزرگ هیشکی رو نمیتونم پیدا کنم که منو ازاین  مشکلم بیرون بیاره ..تنها نورامیدی که میتونه منو زنده نگه داره ...منو روپاهام نگه داره  تو هستی ...فقط تو! برایم مهم نیست که اطرافیان چی میگن..حتی زمانی که فامیل شوهر کنارم نشستن و تعداد خانم های باردار رو توفامیل میشمارن .اونموقع فقط نگاهم به تو ئه..به اراده تو ...به مشیت تو ..وراضی هستم به خواست تو خدای مهربونم! سلام به دوستان عزیزم  که انقد نگران حال  من بودید...خیلی  ازاینکه تا حالا نتونستم ازحالم بهتون خبربدم ناراحت بودم ..ولی شکرخداجونم حالم خوبه .نمیدونم چطورمحبت هاتون روجبران کنم ..فقط میتونم بگم که خیلی دوس...
25 آذر 1392

لاپارا بی لاپارا

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است نمیخواستم ریسک عمل کنم..با اینکه به دادالله گفتم استخاره کنه وخوب اومدوگفت جواب میگیری..ولی با توجه به اینکه سه بارآی یو آی کردم ومنفی شده فک میکنم منطقی باشه که دیگه برم برای آ ی وی اف ...واسه همین به نطرخودم درست نیومد جراحی کنم ...وچون بارداری من وسهراب های ریسکه شاید بهتره بدون لاپارا آ ی وی اف شم...حالاگیرمم که بسته بود لوله هامو چسبندگی داشت ولی خب ..به هرحال ..نمیدونم ..سهراب و مامان میترسن..فعلا بی خیال شدم با اینکه مشاوره بیهوشی و نامه بستری رو گرفتم.. +فردا بادکی حرف میزنم تا ببینم چی میگه ..اگه بگه بدون لاپارا آی وی اف نمیکنمت میرم شمال پیش نوشین ..یا اینکه همیجا ماه بعد لاپاراس...
23 آذر 1392

[عنوان ندارد]

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است غمگین ترین ترانه ات را بامن بگو ...با من ازدرد هایت بگو..دردهایی که در تاریکترین نقطه عالم هم اگر باشد من آن را خواهم فهمید...چون من مثل توام ...مثل تو پردردم..من هم گوشه های قلبم هنوز ترک دارد...
21 آذر 1392

مرا به یاد آور..

ای خداوند! به درگاه تو دعامیکنم... ای خدای من!به تو توکل دارم ..مگذارکه شرمنده شوم!آری !کسانی که به تو امیدوارند هرگزشرمنده نمیشوند! خداوندا!راه خودرابه من نشان بده وآن رابه من بیاموز!مرا به حقیقت خود رهبری نما!چون تو خداوند نجات دهنده من هستی و من به تو توکل دارم! خداوندا!به من توجه نموده  وبرمن رحمت فرما.... زیرا که تنها ودرمانده شده ام ..مرا ازنگرانی هایم آزادکن وازمشکلاتم برهان ..به دردها وغم هایم توجه فرما.. و گناهانم را ببخش..جان مرا درپناه خود حفظ کن ومرا رهایی ده.. خداوندا!لطف ورحمت بیکران خودرا که ازابتدا به من نشان داده ای به یاد آور!ای خداوند!به خاطررحمت استوارخود مرا به یاد آور...   رفتم مرکز..برای یکشنبه وقت عمل ب...
19 آذر 1392

زیرتیغ!

ای توانایی من ! تورا دوست می دارم!خداوند پشتیبان من است!پناهگاه مستحکم من است!خدای من ..نجات دهنده من است!اوهمانند یک پناهگاه ازمن محافظت میکند!او مرا حمایت میکند!اومرادرامنیت نگاه می دارد!خداوند را که شایسته سپاس وستایش است میطلبم !درمشکلاتم به حضورخداوند زاری نمودم!ازخدای خود کمک خواستم !او ناله مرا میشنود وفریادمن به گوشش میرسد..او مرا نجات میدهد زیرا او "خدا"ی من است! این ماه هم مامان نشدم..امروز اثرش رو فهمیدم..فکرمیکردم شاید اینماه باردارباشم واززیرلاپارادربرم..ولی خب مثل اینکه نشد ...روزدوشنبه میرم مرکز تا وقت برای عمل لاپاراسکوپی بگیرم..الهی شکرت..شاید اگراین ماه باردارمیشدم دوباره برام نمیموند..پس حتما خیری دررفتن زیراین جراح...
16 آذر 1392

چرا؟

خدایا!این انتظار کشیدن خیلی وضعیت مزخرفی است. صبح که بیدار می شوم، نمی دانم باید کدام درس رابخوانم!و در نتیجه هیچ کدام را نمی خوانم! دور خودم می چرخم و هر دو دقیقه یک بار ای میلم را چک می کنم ..می دانم هر گاه به اتفاق افتادن چیزی امیدوار می شوی، یکی نشسته است تا بزند توی حالت!دیگر کسی رادوست ندارم.. ازوابسته شدن متنفرم..مدتی است احساس تعلق نمی کنم. معلقم. به این خیابان ها، کوچه ها،خاطره ها، آدم ها. نوستالژی برایم بی معنی شده است.. مثلا ما دهه ی شصتی ها..یا مثلا فلان کوچه باغ یا بهمان رستوران. نه دیگر احساسِ وابستگی، احساس جزئی از این کل بودن نمی کنم.من به هیچ کلی تعلق ندارم. نه خاک، نه آب، نه آسمانِ یک رنگ، نه آدم های هفت رنگ...من معلق ام. ا...
15 آذر 1392