نامه های مامان

به طعم گیلاس

1393/3/6 11:25
نویسنده : مامانی
91 بازدید
اشتراک گذاری
نهاررو ساعت 9 پختم تا آروم آروم برای خودش جا بیفته!و میروم به حیاط و شلنگ را برمیدارم و همه جای ایوان را خوب میشورم..ازدرخت گیلاس چندتا گیلاس میچینم ومیخورم..هسته هاشم تف میکنم! تا جایی که بشه دورتر پرتش میکنم...بعد یه آب حسابی به صورتم میزنم ..وسرمو بالا میگیرم..تا آب صورتم بچکه!چشامو که باز میکنم ..یه دفه آسمون آبی با ابرهای سفید رو میبینم ..چه آبی ملیحی و چه ابرهای سفید نازکی!!هروقت آسمون رو میبینم یادتو می افتم !خدای خوبم ..خوب ترین موجود،باحکمت ترین و با ابهت ترین تو هستی و من چه خوشبختم که تو را دارم ..ومن ازهیچ چیز هراسی نخواهم داشت چون تو را دارم ...چون من گوسفند بی شبان نیستم !خداوند حافظ جان من است ..هرجا که او را خواندم او مرا نجات داد...یادم نمی رود که درلحظه های ازدست دادن دومین فرشته ای که دربطن داشتم ...چشمانم را بسته بودم و درونم پراز فریاد بود که خدایا دیگه این بچه رو ازمن نگیر..بذار این برام بمونه ..التماسش کردم ..ولی این تنها درد بود که زیاد میشد و نشان میداد که فرشته ام برایم نخواهد ماند..اون موقع مدتی باخداوند سرد شدم..ولی بعد فهمیدم که این برای محافظت من است..محافظت از ناگواری فرشته ای است که ممکن است بماند!! ازهرچه بدنبال آن است و من از آن بی خبرم!! شکرت خدای خوبم که ازمن محافظت میکنی..من باتو تا ابدهمه چیز دارم..امروز مرد به خواهرش زنگ زد که سه تا بچه دارد..دوتاپسر و یک دختر..وقتی مردازخواهرش پرسید خونتون کی هستن ؟گفت که اون و علی آقا هستن! مرد پرسید همین دوتا؟و خواهرش گفت که دخترش که نامزد داره خونه پدرشوهرشه و دوتا پسرش هم رفتن شمال مسافرت با دوستاشون..ازمرد پرسید که خونه شما کی هستن؟ومرد گفت من و زینب! بعد یه دفه رفتم تو فکر..درنهایت که قراره من و مرد حتی اگه بچه داشته باشیم باید تنها بشیم ودوتایی زندگی کنیم ..پس فرقی نداره !!!بذار ازهمین الان دوتایی زندگی کردن و عادت کنیم ..مگه ازاون دسته مادرها بشم که با عنوان این که الان برا ازدواج زوده یا ازدواج کردن تو اسارت مرد یا زن رفتنه یا دردسرداره و واسه خودت زندگی کن بخوام بچه هامو پیش خودم نگه دارم که من ازاون دسته مادرها نیستم و میدونم باید زندگی جریان خودش و داشته باشه..من ازدواج کردم وبچه هام هم.!! پس درنهایت من ومرد می مانیم و یه خونه که بعد رفتن بچه ها سوت و کورشدنش به مراتب بیشتر از الانه که بچه ای نیست و هنوز به بودنش عادت نکردم...پس خدای من ..من جریان زندگیم رو هدایت میکنم به سمتی که نهایت رضایت و خوشبختی درشرایطی است که تو برای من خواستی..و درهمین نقطه از مسیر زندگی احسا س آرامش خواهم کرد و با دلی سرشار ازاطمینان به برنامه ریزی هایت برای زندگیم مشغول عبادت وستایش تو خواهم بود و دوستت خواهم داشت ....
پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (0)