عروسک پارچه ای!

به تو فکرمیکنم و برای تو مینویسم خدای خوبم ..خدای عزیزم ..ای خدایی که تنها امیدم به توست ...امیدی که شرایط سخت زندگی را برایم آسان میکند ..وقتی میفهمم ته ته همه چیز تو هستی ..تویی که میتونم همه چیزو باتو تحمل کنم چقدر همه چی برام آسون میشه !! خداییش وقتی فکرمیکنم که وجود تو باعث تحمل همه چی تو این دنیا میشه واگرتو نبودی واگر پایان این دنیا.. دنیای دیگه ای نبود میبینم زندگی سخت وغیرقابل تحمل میشد...این وجود توئه که معنی پوچ شدنو هیچ میکنه ...اینه که بهت بال و پرمیده ...خدایا گاهی دلم بدجوری هوایی میشه ..مثل هرزنی که دلش برای فرزندش تنگ میشه !خب خدایا ..اینکه این غریزه تو هرزنی هست که عادیه ..ازهمون بچگی که یه عروسک داشتم وبغلش میکردم و هرجا میرفتم باخودم میبردمش..و ازهمه مهمتردوستش داشتم...یادمه دلم انقد میخواست عروسکم طبیعی باشه که خودم دهنش رو سوراخ کرده بودم که وقتی بهش غذامیدم واقعا بره تودهنش و ازاونجا تودلش..!!عروسکم پارچه ای بود !یادته خداجون هروقت بهش آب میدادم انقد پشم داخلش پرآب میشد که آب ازش میچکید..کلی هم سنگین میشد..مجبوربودتا یه مدت بذارم یه جا که آبش خوب بچکه و سبک بشه تا بتونم بغلش کنم!بلاخره این غریزه ازهمون بچگی با هرزنی هست..چه کم وچه زیاد!داشتم میگفتم که گاهی دلتنگ میشم وبهم میریزم..میخوام براش چیزی بنویسم..ولی وقتی تا میام بنویسم یاد تو می افتم خداجون!!یادتو که این جورخواستی ..یادتو که هدف همه  چیزهستی..تو که جان و وجود هرکس و هرخاطره و هرحسی هستی..بعدش دیگه نمی تونم چیزی برای فرزندم بنویسم.چون دیگه همش میشه عشق ..عشق تو به بنده ات..اینکه هیچ وقت بد منو نمیخوای ..هیچ وقت !!من اززندگی ای که برام ساختی تشکرمیکنم خدای خوبم ..وشکرت میکنم که هیچ چیزکم ندارم..بخصوص وقتی محبت تو رو حس میکنم ..وقتی گرمای دستای تو رو تو دستای همسرم حس میکنم ...وقتی نگاه مهربون تو رو توی چشمای رنگی مامانم میبینم !میدونی خداجون؟؟وقتی که سرخاک بابا میرم ..اونجا زبونم نمیچرخه ازبابا چیزی بخوام ..بخوام که ازت بخواد ..چون هم تو وهم اون به حال من آگاهین ..لازم نیست خواهشی بکنم ! واسه همین ..واسه همین.. فقط میخوام این وبدونی خداجون که من بهت اعتماد کامل دارم  ..تو هرشرایطی !تو هر مسئله ای که برام پیش میاد...خدای خودت هادی من باش..و نورخود را به من بتابون...اللَّهـُمَّ اجـْعَلْنِي أَخْشَاكَ كَأَنِّي أَرَاكَ وَ أَسـْعـِدْنـِي بـِتـَقْوَاكَ وَ لَا تُشْقِنِي بِنَشْطِي لِمَعَاصِيكَ وَ خِرْ لِي فِي قَضَائِكَ وَ بَارِكْ لِي فـِي قـَدَرِكَ حـَتَّى لَا أُحـِبَّ تـَأْخـِيرَ مَا عَجَّلْتَ وَ لَا تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ اجْعَلْ غِنَايَ فِي نـَفـْسـِي ..خدايا مرا از خـود تـرسـان كـن چـنـانـكـه گـويـا تـرا بـه چشم ببينم و با تقواى نسبت به خودت مرا سـعادتمند گردان ، و بوسيله نشاط در نافرمانيت مرا بدبخت مكن ، و خير و سعادت مرا در حكم خود بخواه ، و قضا و قدر خود را بر من مبارك گردان تا بدانجا كه پس افتادن آنچه را در آن شتاب دارى دوست نداشته باشم ، و شتاب در آنچه پس افتادنش را خواهى نخواهم ، و توانگرى مرا در خودم مقرر فرما!!!