یک سیلی محکم

گاهی وقتها چیزی هایی هست که انسان را بدجوری متوجه میکند..مثل سیلی محکمی که به صورتت بزند وبگوید آقا کجایی؟؟؟؟داری کجا میری ؟؟؟روزقبل هم ازاون روزها بود..صبح زود حدود ۵ ونیم صبح  بود که همسر برای کار به شهردیگری میرفت ومن بعد از حاضرکردن سبد صبحانه وراهی کردن همسر دیدم هنوزخیلی مونده تا سرکار رفتن ..گفتم یه چرتی بزنم ...وقتی بیدارشدم ساعت ۷بود..چشمامو بازکردم دیدم سقف دوتاست ..چشمامو مالوندم ..دوباره نگاه کردم بهتربود ولی یکی ازچشم هام طوری بود که نمی تونستم تمرکز کنم وهنوز دوتایی بود..تو آینه خودم رو درست نمیدیدم.. تاریک بود..رفتم کتری رو پرازآب کردم و چای دم کردم ..و صبحانه آوردم بخورم..ولی هنوزچشمام دوتایی بود..هم تنهایی و هم نبود همسر جان هم این حالتی که چشم هام داشت وآسمون ابری که خونه رو تاریک کرده بود حالم رو بدترمیکردو باعث شد بغض کنم ..وفقط یک لقمه نون و یه قلپ چای رو به زورقورت دادم ..وازاونجا که اینجانب به واسطه درس هایی که دردانشگاه بهمان دیکته کرده اند همیشه بدترین شکل قضیه ها رو میبینم یا به قولی نیمه خالی لیوان را میبینم ..گفتم این حالت چشمام حتما ام اس ه ؟؟نکنه یه تومو تو چشمام باشه یا حتی تو لوب بینایی مغزم یه تومور خبیث جاخوش کرده؟؟همون موقع یادنعمتی که دارم افتادم ..شروع کردم به خوندن سوره حمد که سوره شفاست ...درحالی که چشمام همون جوری بود..گفتم خدایا نعمتمو ازم نگیر ..چون واقعا داشت دامنه دیدم تاریک میشد...وفی الواقع فهمیدم چه ناشکرم من که یه خاطریه نعمت که خدا ازروی مصلحت بهم نمیده انقد سروصداراه انداختم ..وچه زیباخداوند نعمتم رو بهم برگردوند....این همان سیلی بود که به گوشم نواخته شد تا اندکی بلکه اندکی قدر نعماتی که دارم بدونم ..خدایا شکرت !!! خدای مهربان اگر من جای تو بودم نمی توانستم به اندازه تو خوب باشم،پس به خوب بودنت ادامه بده.