باراول در بیمارستان مهرگان

مطلب بصورت موقت و بدون نمایش در وبلاگ ثبت شده است

روز یکشنبه ساعت ۳ونیم هفتم پدرجاری بزرگ بود...منم مرخصی گرفتم و صبح منو همسرکه خانوادشو برای رفتن به شمال وبیمارستان پیچونده بود راهی شدیم ...ساعت ۱۱ ونیم بیمارستان خصوصی مهرگان  بودیم..خودنوشین نبود منو ماما معاینه کرد ..خداروشکر کیست یا موردی برای ادامه درمان نبود برام سوپرفکت نوشت که بعد ازخوردن آخرین اچ دی درروز۵شنبه آمپول هارو ازروجمعه به صورت زیر جلدی در بازو به خواست خدا تزریق خواهم کرد ..میدونم میای ...دلم روشنه ..دلم به کرم و بخشش خداوند روشنه ...دلی که بهم میگه سال آینده این موقع به خواست خدا تو بغلمونی ...توکل به خدا  ...قرارشد وقتی آمپول ها به دوره منس رسید به مرکز زنگ بزنم وبرای تغییر دارو ها و آمپول های دورناف...البته بکسری آزمایش هورمونی هم هست که هم من هم همسرباید بدهیم ..وباجواب بریم شمال...الحمدالله که خداوندم راه رو برای این مشکلم بازگذاشته ..کاربیمارستان که تموم شد ساعت ۱۲ ونیم بود..من وهمسر راهی دریای بابلسرشدیم...چقد دریا ساکت بود...تابستون که نمیشه تکون خورد..ولی الان انقدر دریاآروم بود که مرغ های دریایی هم رو آب اومده بودن...قدم زدیم ..دریا آروم رو تماشا کردیم ..چای خوردیم ..عکس گرفتیم...ساندویچ هایی که خورده بودیم لب دریا خوردیم و برگشتیم بابل  سرمراسم پدر جاری..شام رو هم درهتل پدربزرگ خوردیم و برگشتیم ...درحالی که همش داشتیم جواب علی ش* وجاری دوم را که شما قرارنبوده بیاین رو میدادیم .. به هرحال پروسه نیومدنت باعث شد من اونروز یه دل سیردریا رو ببینم هرچنددرش شنا نکردم

رب هب لی من لدنک زریه طیبه انک سمیع الدعا