مرا یاد کن

روزها میگذرند..بهار میآید و جایش را به تابستان میدهد..تابستان هم کم کم رنگ میبازدو جایش را به برگ های زرد پاییز میدهد...و زمستان میرسد ...ومن هنوز مامان چشم به راهم..نمیدانم این انتظار تا به کی ادامه دارد!همه دوستان وبلاگیم ماه هارا میگذرانند..هفته های بارداری رامیشمارند...ومن مانده ام چقدر زمان زود میگذرد..یعنی الان من ۲۷ هفته است که بعداز شنیدن خبر بارداریشان منتظرم..؟؟؟؟یعنی روزهای من تا به کی اینگونه ادامه دارد؟؟؟خدایا ...من هم بنده تو ام ؟نکند مرایادت رفته ؟؟؟یادت رفته بنده کوچکی به اسم زینب داری؟یادت رفته خودت گفتی من جانشین شهید تو خانوادشم؟مگه جای بابام نیستی ..؟مگه دخترکوچولوتو دوست نداری؟؟خدایا...من خیلی صبورم..تا هروقت تو بخوای ..خدایا خودت شاهدی که حرف هیچ احدی منو ناراحت نمیکنه.. چون شادی تو پشتشه..میدونم ازجانب تو هستش.ای خدا!خدایی که به نیاز های همه مخلوقات چه روی زمین و چه در آسمان آگاهی.حتی ذره ای  ازچشمهای مهربونت پنهان نیست...میدونم که نیاز من رو هم فراموش نکردی.. ماهکذا الظن بک...من هیچ شکی درمورد محبتت به خودم ندارم خداجونم ...میدونم روزی نیازمن روهم برآورده میکنی ..ای خدای مهربون..ای خالق متعال..ای خدایی که به نام بخشنده مهربان تو را میخوانند..بسم الله الرحمن الرحیم .....منو به خاطر محبتی که از طفولیت بهم داشتی به یاد بیار....شکر خداوندم را که بدون اینکه به من نیاز داشته باشد به من مهربانی میکند..شکرت خدای مهربونم به اندازه بزرگی وعظمتت !