خداوند میداند!

بهترین برگ های زندگی من ورق میخورد....ومن همچنان شاکرم.

خداوند میدان چگونه غریزه مادری مرا ارضا کند!او همیشه همیشه هوایم را دارد!

شاید فرشته هایم سالم نبوده اند!!!بعد از ازدست دادن فرشته هایم حتی یک لحظه شک نکردم به محبت عظیمش!!من میدانم که خداوند راحتی مرا میخواهد...!!!هراتفاقی که دراین کره خاکی برایم میافتد.شایددرابتدا برایم سخت است هضم ودرک کردنش...ولی درنهایت بعدازکلنجاررفتن با ذهن خود به معنا ومفهومش پی میبرم...ومن به جد  در میان شعله های سوزان که عرقم را درآورده اند و لب هایم را خشک وخشک ترمیکنند.. میتوانم عشق خداوندی را حس کنم و دیگر سختی برایم سختی نیست!!!!

درمیان نهرهای شیر وعسل ...زیر آن درختان پرازنور  ......خودم را با پیرهنی از حریر آبی تصور میکنم... جایی که بربلندترین تپه بهشت ایستاده ام و نسیمی معطر گونه هایم را نوازش میکند......

آنجا که دیگر همیشه تبسم مهمان همیشگی لبانم است..آنجا که دیگر درگیری های این دنیا وبی ثباتی هایش

ر اندارم!