نامه های مامان

من هنوز زنده ام!!!!!

1392/8/8 19:26
نویسنده : مامانی
64 بازدید
اشتراک گذاری

سلام خدایا ...عشق دیرین من!!!!خدایی که تنها یاد توست که مرا محکم نگه میدارد...خدایا قسمت میدهم به روزی که مرا خلق کردی ...قسم به روزهایی که طفل صغیری بودم وتو ازمن مواظبت کردی..آن روزها را یادت هست خدایااااااااا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟خدایا قسمت میدهم به همان روزهایی که هنوز پاک بودم مرا وهمه دوستانم را به آرزویمان برسانی...دوستت دارم خدایی که تنها بودن توست که به من امید زندگانی میبخشد!!!!!

واما اکنون ازخانه مادربرگشته ام...خواهرزاده ها خانه مامی بودند...ومن با برنامه جدید موبایلم که ازهمه عکس میگرفتم وچهرهاشان را چاق میکردم کلی خندیدم وبچه هاراخنداندم....بعد هم پانتومیم بازی کردیم...من چنان شکل ماهی ازخودم درآوردم که همین الان هم که هست خنده ام میگیرد..بچه ها نمیخواستند برگردم وخودم نیز..ولی چه میشه کرد..باید برمیگشتم ..آنجا همش به یاد امتحان ریاضی ر* بودم ومیخواستم بدانم چه کرده است هرچند وقتی آمدم نفهمیدم. ...والان تنهام .....امروز دنبال وام ماشین بودم ...انقد چک وسفته و کسرحقوق گرفتن ازمن وخواهرم ومادرم گرفتند که ازهرچه وام گرفتن است سیرمان کردند ودریک کلام ماراکشتند.فاتحه!!!!! معلوم هم نیست کی به حسابمان بریزند!حتما وقت گل نی!!!!!..این وام گرفتن ها هم معضلی است برای خودش...از این اداره به این اداره ..ازاین بانک به آن بانک....من هم همه راپیاده رفتم...خواهرجاریم  متخصص نازایی است وآخر هفته گذشت به شهرمان اومده بودن برای عروسی..مادر مرد دیشب خانه مان بود..به مرد گفت چرا زنت را به دکترن* نشان ندادی ببینی چرا بچه دارنمیشود..؟نمیدانم ..بغض گلویم را گرفت ...نگاهم درچشمان مهربان مرد افتاد....مردگفت ..ولش کن مادرلازم نیست...مادر مرد هم چیزی نگفت دیگر....باید قوی ترازپیش باشم....درمورد برخی خواننده های وبلاگم..راستش به چیزی اهمیت نمیگذارم، به دنیا و مافی هایش میخندم. هر چه قضاوت آنها درباره من سخت بوده باشد، نمی دانند که من بیشتر خودم را سخت تر قضاوت کرده ام. آنها به من می خندند، نمی دانند که من بیشتر به آنها میخندم، من از خودم و از همه خواننده این مزخرفها بیزارم...مال کی بود؟؟؟

شکرت خدایا.... مرا وهمه دوستان عزیزم را دریاب!!!!..چون امروز روزمباهله بود اگرخداوند قبول کند روزه بودم.....به خاطرپیاده روی به شدت تشنه بودمممم.داشتم باخودم فکرمیکردم وقتی  ازلذت آب به خاطر خدا دست میکشم ..باید ازلذتی بس بزرگترهم دست بکشم....یعنی روزه باشم..روزه عشق مادری....روزه درآغوش فشردن فرزندم...واین بزرگترین روزه زندگی من است ...به خاطرخدا ازاین غریزه دست کشیدن ...چه شیرین است....به امید اینکه روزی به دستان مهربان وعطرآگین خداوند روزه ام رو با بغل کردن فرزندم ....وشنیدن نام مااااااااااامانی ازدهن اون افطارکنم....آن روزاست  که فرشته ها دوروبرم مشغول رقص و پایکوبی هستند ومن آن روز را به چشم میبینم و امیدم را ازدستان پرمهرت قطع نمیکنم خدایا ....من نمیمیرم ..

+ ازخواندن کامنت هاتون خیلی غصه دارشدم وشرمنده ..امیدوارم همه دوستان مرا به خاطرغیبتم ببخشند ودرکم کنند....دوستتون دارم

+الحمدالله رب العالمین

پسندها (0)
شما اولین مشوق باشید!
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

نظرات (0)