s.o.s

دیگه نمیدونم چی می خوام خدایا...؟نه میدونم چی میخوام ونه میدونم چه طورباید زندگی کنم..؟روی هیچ چیز نمیتونم متمرکزبشم جز اومدن فرزندم..من همیشه همین طور بودم..همیشه روی یه چیزمتمرکز میشوم دیگه به هیچ چیزنمیتونم فکرکنم ..الانم فکروذکرم شده اومدن فرزندم...وقتی نمیتونم کاری کننم تا اونوداشته باشم..احساس عجز میکنم دربرابرتو خدای عزیزم..خدای بزرگ...  این تنها موردی هست که اراده داشتن من پشتکار داشتن من ..به هیچ عنوان موثرنیست مگراینکه توبخوای ...خواستن توتنها راه رسیدن من به آرزومه..پیش خودم فکرکردم حالا که اراده خداوندی براینه که فعلا نی نی نداشته باشم..برم سراغ ادامه تحصیل ..من ادامه تحصیل روبرای داشتن نی نی رها کرددم...تودورانی که دانشجوی ارشد بودم بارداری  توآزمایشگاه ژن که همه موادش برای جنین مضرره مانع شدکه من بچه بخوام...بعدشم که  همسری مایل نبود..گفتم یه نی نی میارم دوباره میخونم برا دکتری ..ولی الان ۳ ساله که مننتظرم وخبری ازاومدن فرزندم نیست...روزها دارن میرن ومن هنوز منتظرم بدون اینکه کارمفیدی کرده باشم..دوروزپیش منابع دکتری را اوردم تا شروع کنم به خوندن...شاید ازاین فکروخیال رها بشم...ولی متاسفانه نمیتونم بخونم...همش فکرم پرواز میکنه پیش درمان های مختلف...پرواز میکنه به سمت اینکه این ماه اگه بشه چی میشه ..بعدشم که نمیشه کلی میشینم فکرمیکنم که چیکارکنم اگه نی نی دارنشم؟کلا چار یه روزمرگی عمیق..یه افسردگی شدید شدم..خدایا امروز داشتم تلویزیون میدیدم ..فیلم ترانه ۱۵ سال دارم رونشون میداد..آخرفیلم پدرش وقتی بچه ترانه رو که چندماهه بود دید بهش گفت: ۵سال دیگه که از زندان بیام بیرون ..دخترت ۵ ساله است و تو۲۰ ساله مامان کوچولو...!!!!منم فکرکردم ۵ساله دیگه چه اتفاقی برام میفته ..اگر امسال بیاد ۵ سال دیگه من ۳۵ سالمه..وفرزندم ۵ ساله ..چه اختلاف سن سنگینی بینمونه..شایدم اصلا نیاد ومن هنوزمنتظرباشم...امروز به ماه های وبلاگم نگاه کردم که همین طوری دارن زیاد میشن...واشک ریختم..تازه چند ماه انتظاررو وب نداشتم..شکرت خدایا.. خدایا خودت کمکم کن ...کمک کن ازاین وضعیت روحی رها بشم...کمکم کن ....چون من غیرتوکسی رونمیشناسم که کمکم کنه..

یک ویدئو قشنگ:              

http://www.aparat.com/v/ve5Df