پیاده روی درباران

زیرباران میرم..غروبه ومن بدون اینکه به پدرت وبه مامان جون چیزی بگم به طرف داروخونه راه افتادم..غروبه وخیابان خلوت ..اولین باره که میخوام تستی  که مشخص میکنه من مادرت شدم رابخرم...چون دوست دارم امیدوارباشم معمولا تاروزآزمایش خون بی بی چک نمیخرم..توهردوبارداری قبلی هم همینطوربود..صبرکردم تا آزمایش خون بدم..ولی امروزدیگه به خودم گفتم چرا امید بی فایده داشته باشم..من باید به خواست خدا راضی باشم...عزمم روجذب کردم وبند کتونی هاموسفت کردم وتواون بارون مسیرزیادی روپیاده تا داروخانه رفتم ...به داروخانه چی آروم میگم چی میخوام که کسی نفهمه... بدبختی اینه که صاحب داروخانه رفته بیرون وکسی روجاش گذاشته که نمی فهممه..مجبورم بلندتربگم...که فروشنده به یکی دیگه فروشنده میگه بیا ببین این خانوم چی میخوان ..توجه همه مردم بهم جلب میشه...با هزاربدبختی میخرم ومیام خونه ونمازمیخونم  ..عجب بی بی چکیه !عجب دم ودستگاهی داره ..یک قطره چکونو یک کیت خوشگل پلاستیکی ...تست را امتحان میکنم.یک خط ..دقیقه ها در سرویس یهداشتی منتظر میمانم وچشم می اندازم شاید خطی ظاهرشود...ولی انگارنه انگار...اگه به دیوار اینجوری خیره میشدم وانرژی صرف میکردم دوخط را نشان میداد ولی چه میشه کرد که این بی بی چک هم بی مرام شده!

الهی راضی به رضای تو....