ذکریا

سلام خدای من ..خدایی که میدانم مرامیبینی ..خدای خوبم..احساس میکنم همه دوستانم درحال متواری شدن ازکنارم هستند..ومن دوستانم رامیبینم که یک به یک مادرمیشوند ومن همچنان این جا مانده ام ودرحال نوشتن برای تو هستم ..درحالی که هنوزنگاهم چفت شده است به دستان پرکرامتت ...خدایا خوشحالم ...من با همه زن هایی که روی این کره خاکی هستند فرق دارم ..همه زن هایی که پا به این دنیا گذاشته اند....مادر شده اند... ورفته اند....دیروزبه حسینه رفته بودم ..زنی زیبا ومسن روی صندلی نشسته بود ودرحال دعاخواندن بود..مادرم اورابه من نشان داد وگفت ..این خانوم رومیشناسم ..اوهم بچه دارنشده و رفته یه دختر ازپرورشگاه آورده .اجساس میکنم مادرعزیزم میخواهد مرا با هرشرایطی درزندگی اماده کند..(شاید هیچ وقت بچه دارنشوم)...خدایا ..تواون لحظه اون زن به نظرمن یک فرشته اومد.اون زن  به قدری به نظرم معصوم اومد که حد نداره ..آره من باهمه زن های روی زمین فرق دارم ...حس میکنم دست خدا طوری دیگه ای روی سرمن است .ومرا  وهمه زن هایی که سالهاست درانتظارند را خدا جوردیگه ای نگاه میکند.دوستای عزیزم که مثل من هستین....بچه دارنشدن به نظرمن امتحان سختی است..طوری که  مخصوص حضرت ذکریا که پیامبری بزرگ هستند بوده ..به طوری که دردعای عرفه میخوانیم..

ای بازدارنده دستهای ابراهیم از ذبح فرزند ارجمندش!

 فرزندی که در نهایت عمر و منتهای پیری نصیبش شده بود.

ای آنکه دعای ذکریا را مستجاب کرد و یحیی را بدو بخشید، و او را تنها و بی کس فرو نگذاشت! ‌

لذا خدایا حال که خودت بهم نشان دادی ..به جای فرارکردن ازجمع خواهرانم که هرکدام بابچه هایشان سرگرمند..وصدای مامان گفتنشان خانه راپرمیکند..به جای فرار از ادم هایی که مرتب ازمن می پرسند ایا بچه نداری؟چرا بچه دارنمیشی؟..به میان جمعشان می روم ..بدون احساس ناراحتی ازهیچ چیز ..نگاه میکنم به خواهرانم که کودکشان راشیرمیدهندومیبوسندودرآِغوش میگیرند..وبه توفکرمیکنم خدایا ...چرا که تو مرااینگونه خواسته ای ....تومرا طور دیگر ی دوست داری..من عشق تورا درسینه دارم ..وهیچ چیزدیگر مانع من نخواهد شد..من به زندگی ادامه خواهم داد..خدایا دوستت دارم..

عاشق اسبم..یعنی میتونم یکیشونوداشته باشم ...؟

آیاهمسری اجازه میدهد به کلاس سوارکاری بروم آیا؟