توهم زده بودم

دوستای خوبم سلام...

پروژه یکشنبه اتفاق افتاد...صبح زود فهمیدم..حتی فکرش روهم نمیکردم..نمیدونم ..سرصبحانه اصلا نمیتونستم حرف بزنم.اشتهانداشتم.مجبورشدم به همسری بگم...نا خودآگاه اشکهام سرازیرشد..گفتم تواگه تومنودوست داشته باشی هیچی واسم نیست..طبق معمول سعی کرد منوبخندونه ..منم خندیدم ولی اشکهام باهاش میاومد..خنده وگریه ..باهم .دوباره ازش پرسیدم منودوست داری؟من امید زندگی کردنم تویی...منودوست داری..اونم گفت .اره..یکم اروم شدم...تونستم یه لقمه نون وپنیر بخورم ...همسری انگارکه خوشحال شده باشه گفت..میبینم که اشتهات بازشد..گفتم اره ...امروزسرکارنرفتم..وقتی همسری داشت میرفت...جلوبخاری ایستاده بودموداشتم گرم میشدم..بغلم کرد..گفتم عزیزم منوببخش..گفت :چرا اینومیگی .شاید تقصیرمن باشه..وقتی توچشماش نگاه کردم اشک توچشاش حمع شده بودووو

آخ نیلوفرحون....سعیده جونم...مربم  ..سمیرا..شیما جون ...منتظرجون کجایین..دارم میمیرم ازغصه...