زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است

خدایا تا چندی قبل فقط ازریتم شعرهای سهراب لذت میبردم.ولی اکنون که شعرهایش رامی خوانم میتوانم باذزه ذره وجود ...کلمه به کلمه بند به بند شعرهایش رادرک کنم ...مدت ها روی هرجمله اش فکر میکنم..وبه خودم ..به تو...به زندگی فکرمیکنم... هرچه تعداد سال های عمرم بیشترمیشود...چیزی مرا شاد نگه میدارد..وآن این است که درکم اززندگی بیشترمیشود..

 زندگی درک همین اکنون است
زندگی شوق رسیدن به همان
فردایی است، که نخواهد آمد
تو نه در دیروزی، و نه در فردایی
ظرف امروز، پر از بودن توست
شاید این خنده که امروز، دریغش کردی
آخرین فرصت همراهی با، امید است
زندگی یاد غریبی است که در سینه خاک
به جا می ماند
زندگی ، سبزترین آیه، در اندیشه برگ
زندگی، خاطر دریایی یک قطره، در آرامش رود
زندگی، حس شکوفایی یک مزرعه، در باور بذر
زندگی، باور دریاست در اندیشه ماهی، در تنگ
زندگی، ترجمه روشن خاک است، در آیینه عشق
زندگی، فهم نفهمیدن هاست
زندگی، پنجره ای باز، به دنیای وجود
تا که این پنجره باز است، جهانی با ماست
آسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ماست
فرصت بازی این پنجره را دریابیم
در نبندیم به نور، در نبندیم به آرامش بر مهر نسیم
پرده از ساحت دل برگیریم
رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم 

زندگی، رسم پذیرایی از تقدیر است