اسیر
اسیر 
خدای عزیزم سلام کاش پرده هایی که روی پنجره ذهنم کشیده شده کنارمیرفت
آرزوی وجوداین موجود کوچک که تکه ای از وجودم است بدجورذهنم را درزنجیر کرده
طوری که جز او نه می توانم به چیزی بیاندیشم ...
نه چیزدیگری از زندگی بخواهم...
دیگربه هیچ چیزنمیتوانم فکرکنم ....
نمیتوانم...
دلم میخواهد به چیزهای بزرگتر بیاندیشم..
دوست دارم وقتی باتوحرف میزنم ووقتی تورومیخوانم......
فقط التماس های تکراری برای داشتن اونباشد
روبه روی توبنشینم و فقط ازتوبگویم ...وخودم
خسته شدم خدایا
خسته..........
من گمشده ام
چه کسی خواهد یافت؟؟؟
من سرگردان را....
این عکسا روواسه توگذاشتم هانیه جون
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
