میخواهم بروم

دوستت دارم...

میخواهم تورادرآغوش بکشم...

میخواهم کفش هایی آهنی برای داشتنت بپوشم

وازهرمانع سختی برای داشتنت بگذرم..

ازدره های خطرناک وقله های  پراز برف بلند

ازجاده هایی که انتهای آن دیده نمیشود..

ازبیابان های خشک وسوزان

که تنها سراب داشتن تو مرا در آن عطش زنده نگه خواهد داشت ...

حتی.....

 اگرمثل مرتاض ها لازم باشداز زغال های مشتعل با پای برهنه بگذرم ..با تمام میل خواهم گذشت

که دیگر نه  ترس ازارتفاع مرا خواهد ترساند ..نه تیزی سوزن هایی که ازبچگی مرا میترساند