فلسفه

اغلب فکر میکنیم چون خیلی گرفتاریم به خدا نمی رسیم
اما واقعیت این است که چون به خدا نمی رسیم خیلی گرفتاریم.
سنگینی باری که خداوند بر روی دوش ما میگذارد آنقدر نیست که کمر مان را خرد کند،
آنقدر است که ما را برای دعا کردن به زانو در آورد...
بعدانوشت:
خدای عزیزم...
بعد ازاین همه انتظاروسختی واشک ریختن....
بهم لطف کردی ومعجزه آسا...منم مادرکردی
نمی دونم باچه زبونی ازت تشکرکنم...؟؟؟
خدای قدرتمندمن.....خدای لطیف من...
خودت فرشته کوچولوروبهم بخشیدی ...خودت هم مواظبش باش..
دوستت دارم ومی پرستمت...چون لایق ستایشی...
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی

فلسفه
