م

وقتی رسیم خونه همسری نمیخواست تنهام بذاره ...منم اصلا نمیتونم جلوش گریه کنم ..نشستم روی مبل واشک توچشام حلقه  زد...سرم وچسبوندم به شکمش ...اشکام پیرهنشو تر کرد..نگاه به چشماش کردم ..مال اون هم اشک توش بود...بهم گفت به خاطرتومیرم دوباره آزمیدم..میگه من بچه روبه خاطر تومیخوام....بالاخره گفتم بره خونه مادرش تامن بتونم  یکم بلند گریه کنم..الان سبک شدم...حالم بهتره....به زوربه مامانم زنگ زدم ودرحالی که صدام میلرزیدبهش گفتم منفی بوده...بیچاره مامانم..حیف اون آمپول هایی که خوردمااااااااااا...ولی خوب ضد ضربه شدم..درپایان شکرت میکنم خدای مهربان...وازهمه دوستای عزیزم..مادرخانومی..زینب خوبم..ثمره مهربونم..شیرین عزیزم..یثنا ی گلم ...نیایش نازنین و....مریم جووون..نشکرمیکنم که به یادم بودن ونگرانم...مرسی بچه ها..دوستون دارم..