نامه های مامان

سلام عزیزترین موجود..سلام ای نورتمام نورها ...ای کهکشان بی نظیر...ای امید عظیم... خدای عزیزم دیشب بی خوابی عجیبی به سرم زده بود...کلی فکرهای قشنگ به ذهنم امد..ومن ازترس اینکه مبدا خواب همسری را خراب کنم تنها درحالی که لای پتودرازکشیده بودم باتوصحبت کردم..فکرهایی که همانجا ...دردل شب ...دوست داشتم چند تکه کاغذکاش بود تا آنها رامینوشتم..وبه خود دوباره نهیب میزدم که شاید سرنوشت من اینگونه زیباتراست...این که درحال حاضر نباید فرزندی داشته باشم ..ومیدانم روزی خواهد آمد که بوم دل من نیز با رنگ های شاد مادرانه رنگ خواهد گرفت ...وعطش سیری ناپذیرم روزی سیراب خواهد شد ....میدانم تویگانه تغییر ناپذیری...یکی ازفکرهای دیشبم این بود که توکل یعنی چه ...؟ای...

چرا نگران فردا باشم؟ آنکس که همه عمر از من مراقبت کرده است، آیا فردا مراقب من نخواهد بود؟ «او» یگانه ی تغییر ناپذیر است. «او» دیروز همانند امروز و صدها قرن آینده خواهد بود. خداوند اینجاست تا مرا راهنمایی کند     آنگاهی که به بن بست میرسی نا امید نشو راه آسمان همیشه به روی تو باز است...  ” خداوند ” مهربان تمام درها را به روی بنده گانش نمی بندد... هرگز تسلیم نشوید معجزه ها هر روز رخ میدهند شاید فردا، روز ِ شما باشد ... :)   ...

غریزه ها پشت هم می اید...شدید ...وقتی ازدواج کنی می فهمی چی میگم..اینکه ...ولش کن باید توشرایطش باشی تا بفهمی..امید وارم هیچ وقت توشرایط انتظار برای مادربودن نباشی..این آرزوی من که تواین انتظارکشنده نباشی...درانتظار این حس قوی نیرومند....کاش میشد بی اعتنا بود...هنوز هم بلد نیستم گاهی با خودم کنار بیام    

کم کم دارم خودم میشم وخودم...دارم ازهمه فاصله میگیرم..هرجامیرم تنهایی همراهمه...

درنهایت به چی میخوای برسی؟همینه...این زندگی که داره میگذره ...وتودیوانه وار به رفتنش نگاه میکنی ..به اینکه به کجا میخواستی برسی والان کجایی ..به قول شازده کوچولو آدم ها هیچ وقت ازجایی که هستن راضی نیستن.. 

این روزها با سنجاقک ، تنهایی هایم روزگار می گذرانم .  از گل و لبخند خبری نیست اما من هستم و همچنان سعی می کنم که بنویسم ... بنویسم تا شاید مرهمی باشد برای دلتنگی هایم ... مجالی باشد که گهگاهی هر چند تلخ ، لبخندی بزنم ... تمرینی باشد برای بودن . خدا را چه دیده ای ... شاید باز هم خواب   گل رز سرخ  را ببینم ...   و از ته دل بخندم . بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است ... ...

خدا جوووون سلام خدایا کم آوردم ...کم آورده ام ............حاضرم برم...ولی ازمرگ میترسم..خودت میدونی خدایا....تواین عید به جای شادی همش دلتنگم...همش غصه دارم...بهم کمک کن خدایا ..یه نور نشون بده ...یه هوای خوش...یه نسیم..یه امید ...به راه....خدایا...خدایا ...خدایا...خدایا...خدایا...خدایا...

خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

خدا در مکان های دور از انتظار به دست افرادی دور از انتظار و در مواقعی تصور ناپذیر معجزات خود را به انجام می رساند. برای آن مهربانِ توانا ، غیرممکن وجود ندارد ... همیشه ، همیشه و همیشه امیدی هست ...   ...

اي آنکه رحم ميکني بر کساني که بندگانت به آنها ترحم نمي کنند ، و اي آنکه مي پذيري بنده اي را که هيچ شهري او را نمي پذيرد ؛ و حاجتمندان به درگاهت را خوار نمي سازي ، و اصرار کنندگان را نا اميد نمي کني   ...