نامه های مامان

[عنوان ندارد]

برای اعتراف به کلیسا می روم   رو در روی علف های روییده بر دیواره کهنه می ایستم   و همه گناهان خود را یک جا اعتراف می کنم بخشیده خواهم شد به یقین علف ها بی واسطه با خدا حرف می زنند. ...
24 بهمن 1392

خدایا!!!گاهی معجزه چه دست یافتنی میشود!

  تبریک !!! برای ورود فرشته کوچولوی   مهی عزیزم  به سرزمین وجودش   (وبلاگ درحسرت مادرشدن) خدای مهربانم ازت متشکریم پ.نوشت: ازموقعی که مهی جون اسم وبلاگش رواز "حسرت مادرشدن" به" عزیزکم داره میاد "تغییرداد مدتی نگذشت  و مامان شد..منم هم میخوام پالس + بفرستم. از این به بعد دیگه مامان چشم به راه نیستم .....چون اگه باشم ..تا آخرچشم به راه میمونم ...واسه همین .. ایها الناس اسم من ازامروز مامان زینب میباشد ....نه مامان چشم به راه ...
23 بهمن 1392

[عنوان ندارد]

حرارت بخار فنجان  چای وقتی سردته! عمه نسا روز ۲۲ بهمن فوت شد..خدارحمتش کنه ...فقط ابجی م * که تهران حاجی دعوت بودن رفت و تسلیت گفت..ماخبرنداشتیم + پدر دکترمون هم شاهپور امروز فوت شد و رفتیم شمال دفنش کردیم ...چه جای زیبایی بودقبرستان بابل ...درختای نارنج که میوه هاش عین توپ های نارنجی روی چمن های سبز که چون زمستون بود زیاد سبز نبودن افتاده بودن خیلی آرامش بخش کرده بودن اونجا رو ..به همسرگفتم دوست دارم زیر این درختای نارنج زیبا دفن بشم +نمیدونم دکتر اس* مارو یکشنبه میخواد که بریم شمال یانه چون ۷ پدرشه ....خدارحمتش کنه ..ولی نمی دونم حالا که ما میخوایم بریم شمال باید این اتفاق بیفته .. ...
23 بهمن 1392

[عنوان ندارد]

    میترسم ازبعضی آدمها ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ که ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﻭﺳﺘﺖ ﺩﺍﺭﻧد، ﻓﺮﺩﺍﺑﺪﻭﻥ ﻫﯿﭻﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺭﻫﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽ که ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﺎﯼ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﺖ ﻣﯽﻧﺸﯿﻨﻨﺪ، ﻓﺮﺩﺍﺑﯿﺮﺣﻤﺎﻧﻪ ﻗﻀﺎﻭﺗ می ﮐﻨﻨﺪ ﺁﺩﻣﻬﺎﯾﯽکه اﻣﺮﻭﺯﺑﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺑﻪﻋﺮﺵ می ﺑﺮﻧﺪت، ﻓﺮﺩﺍﺳﺨﺖ ﺑﺮﺯﻣﯿﻨﺖ ﻣﯽﺯﻧﻨﺪ! این است رسم روزگار... + آرامش را بشنو... ...
23 بهمن 1392

نی نی خاله مادرخانومی

مامان! خاله مادر خانومی دیروز فهمید که نی نی اش اومده تو دل مهربونش .....مبارکش باشه ...خیلی خوشحال شدم...این معجزه خداجونیمه که به شکل خیلی قشنگی خودش رو نشون داد..... ...
21 بهمن 1392

بغضی در شمع های روشن کیک

این همه بغض رو کجا ببرم ؟ ....دیشب تولد برادرزاده همسر بود که تو خونه مادرشوهرم گرفته بودن..شام دعوت بودیم ..همسربه من گفته بود من میرم باشگاه ..تو برو اونجا تا من بیام ..من رفتم اونجا ...وتا همسرم بیاد پوستم کنده شد از حرف های فامیلش که چرا بچه دارنمیشی؟چرا رحمت بچه نگه نمیداره ؟چرا دکترنمیری سن داداشمون زیاد شده؟...چیزی نمیگفتم ...احساس میکردم اشک تو چشمام جمع شده ولی انگارخشک کن چشمم رو روشن کرده بودم تا اشکم ..حتی جمع شدنش تو چشمام رو کسی نبینه !دیشب هیچ جا به اندازه این لحظه بعضم نگرفت.. زمان بریدن کیک وقتی همه جمع بودن ..یه بادکنک به سمتم اومد گرفتمش و تکونش دادم ..هوس بازی کرده بودم ..مشغول بازی باد بادگنک قرمز بودم که صدای مادرهمسررو...
21 بهمن 1392